sassybeamy's profileBeAMy (^__^)PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    March 02

    และแล้วก็กลับมา.. (อีกจนได้)

    สวัสดี สวัสดี.. ไม่ได้เขียน Space มานานแล้วนะ
    แวะไปเล่น hi5 พักนึง.. กลัวว่าจะตกกระแสวัยรุ่น 555+
     
    ตอนแรกกะว่าจะเข้ามาลบหน้า Space ที่ค้างอยู่ก่อนหน้านี้
    เป็น 1 หน้า Space ที่ตั้งใจเขียน..
    เป็น 1 หน้า Space ที่ตั้งใจลบ..  แต่เชื่อหรือไม่ว่าลบไม่เคยออก (ไม่รู้ว่า Space เป็นอะไร)
     
    มันก็คงเป็นเหมือนความรู้สึกคนเราล่ะมั้ง..
    เข้าใจ~ ให้อภัย~ แต่ไม่เคยลืมเลือนมันไปเลยจริงๆ
    อย่างน้อยในช่วงหนึ่งของชีวิต.. ก็เคยเป็นเรื่องราวที่มีความหมาย
     
    อีกอย่าง.. ถึงตอนนี้จะลบได้
    ก็คงไม่กล้าลบ
    เพราะข้อความของคนบางคน.. ที่กลายเป็นใครหลายคนในชีวิต
     
    ขอบคุณความหวังดี..
    ขอบคุณความรู้สึกดีๆ..
     
     
     
    ตอนนี้ชีวิตบีมแข็งแรงดี
    ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องราวหลายๆ อย่างเข้ามากระทบ..
    ดีใจบ้าง~ เสียใจบ้าง~
    แต่บีมก็ผ่านมาได้.. ด้วยตัวของบีมเอง
     
    ตอนนี้เป็นช่วงชีวิตที่เรียนรู้คำว่า "รักตัวเอง"
    แล้วก็คิดจะเรียนเปียโนด้วย (^__^)v
    จะทำทุกอย่างที่อยากทำ.. จะไม่หันหลังกลับไปแล้วพูดคำว่าเสียดาย..
     
    ปล. ตอนนี้ได้งานใหม่แล้วนะ..
          งานประจำ เงินดีกว่าเดิม
     
     
     
    March 16

    สวัสดี My space

    ไม่ได้กลับมาเยี่ยม Space นานมากกกก....
    เนื่องจากว่ามันเข้าไม่ได้
    เลยคิดว่าจะไม่เข้ามาอีกแล้ว
    เพราะเรื่องราวหลายอย่างที่อยู่ใน space
    ก็มีแต่เรื่องของพี่ยุทธทั้งนั้น
    ตั้งใจว่าจะปล่อยให้มันเป็นอดีต
    ไปพร้อมๆ กับความขัดข้องของหน้า space
     
    แต่แล้ววันนี้อยู่ดีๆ ก็ลองกดเข้ามาอีกครั้ง
    แปลกใจที่ทำไมมันเข้าได้...
    นั่งอ่านเรื่องราวเก่าๆ ได้ไม่กี่เรื่องก็หยุดอ่าน
    แอบขำตัวเองว่าทำไมถึงโง่ได้มากมายขนาดนี้
    แอบขำตัวเองว่าทำไมถึงได้ทุ่มเมรักคนที่ไม่เคยเห็นค่าของเราเลย
     
    ทุกเรื่องราวผ่านมาราวปี
    บีมยังคงจำเรื่องราวทุกอย่างได้ไม่เปลี่ยนแปลง
    ยังจำได้ว่าบีมเคยรักเค้ามากแค่ไหน
    ยังจำได้ว่าเค้าไม่เคยรักเราเลย
    ยังจำได้ทุกคำพูด ยังจำได้ทุกการกระทำ
     
    ในความทรงจำที่ไม่เปลี่ยนแปลง
    มันมีบางอย่างที่เปลี่ยนแปลงไป...
     
    บีมไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอที่เอาแต่ร้องไห้คนนั้นอีกแล้ว
    ทุกครั้งที่บีมคิดถึงเรื่องราวเก่าๆ
    บีมเปลี่ยนจากหยดน้ำตา เป็นรอยยิ้มให้กับตัวเอง
    ยิ้มขอบใจเรื่องราวทุกอย่างที่ผ่านมา...
    เรื่องราวทุกอย่างที่สอนให้บีมโตขึ้น
    สอนให้บีมเข้าใจโลกใบนี้.. สอนให้บีมเข้าใจความรัก..
     
     
    ขอบคุณพี่ยุทธที่ทิ้งบีมไป
    ขอบคุณที่ทำให้บีมรู้ว่าการทุ่มเทรักคนที่ไม่เคยรักเรา มันไม่มีความหมายอะไร
    ขอบคุณที่ทำให้บัมเห็นโลกอีกด้าน โลกที่ไม่ได้สวยงามเสมอไป
    ขอบคุณที่ทำให้บีมเห็นสัจธรรมของชีวต ว่าเราควรทำดีกับคนที่เห็นคุณค่าของเรา
    ขอบคุณที่ทำให้บีมหมดความพยายาม และรู้ว่าเส้นขนานมันไม่มีทางมาบรรจบกัน
     
    ขอบคุณความรักยิ่งใหญ่ที่บีมเคยมอบให้พี่
    มันทำให้บีมรู้ว่าบีมยังมีหัวใจ...
     
    ลา space นี้อย่างเป็นทางการนะ
    ถ้าเพื่อนพ้องยังคงคิดถึงกันก็ไปเยี่ยมที่ hi5 ได้